Bu bölümde sizden gelen þiirleri yayýnlamak istiyoruz.  Þiirlerinizi mail yolu ile bizlere ulaþtýrýsanýz yayýnlamaktan mutluluk duyarýz.

Mail adresimiz:  Bu posta adresi spam botlara kar�� korumal�d�r, g�rebilmek i�in Javascript a��k olmal�d�r   

ÖNEMLÝ UYARI:

Lütfen sitemize gönderdiðiniz alýntý þiirlerin asýl müelliflerini yazmayý unutmayýn. Sayfamýzda yayýnlanan þiirlerin telif haklarýndan þiirin altýnda ismi yazýlý olan þahýslar sorumludur. Derneðimiz telif haklarý konusunduki ihlallerden sorumlu deðildir.

 BÝR ÖÐETMEN GÖZÜYLE PINARLI

Efil, efil rüzgârlarýn estiði, yazlarý sýcak, kýþlarý soðuk,
Pýnarlý.
Bazen suskun, bazen küskün, bazen þen þakrak insanýyla,
Pýnarlý.
Dýþarýdan büyük, içten küçük olan, demirbaþ birkaç insanýyla,
Pýnarlý.
Durgun, durgun akan, çok hafif bir harýltýyla Kelkit’in komþusu,
Pýnarlý.
Ellerini diþlerine takarak, kökleri söke söke, benek benekleþen,
Pýnarlý.
Ne kadar sýcakta olsa, ne kadar soðukta olsa da tertemiz havasýyla,
Pýnarlý.
Ýyi insanýyla, güzel insanýyla muhabbetleþen uzun kýþ gecelerini,
Aheste aheste güne çeviren,
Pýnarlý.
Bayramda seyranda ancak köye benzersin,
Pýnarlý..
Sonbaharda yaprak dökümü misali, dökülür Ýstanbul’a,
Pýnarlý.
Uzun ince ve kývrak yollarýyla bir türlü Giresun’a ulaþamayan,
Pýnarlý.
Sonbaharýn mevsiminin,
Þu gün batýþýnýn çekik gözlü akþamýnda yine hüzünlü gördüm seni,
Pýnarlý.
Neden?

Habip ÇÝL–1993 PINARLI KÖYÜ
( 1993–1994 Pýnarlý Köyü Ýlkokul Öðretmeni)

                   AÐLADIM

Efkarlandým sýla düþtü aklýma
Eski resimlere baktým aðladým,
Dostlarýmda gelmez oldu yanýma
Ýstanbuldan yola çýktým aðladým.

 Harap etti bizi gurbette yýllar
Çabuk varam dedim bitmiyor yollar,
Köyüme vardýmki virane hallar
Diz üstü yerlere çöktüm aðladým.

 Eskiden gezdiðim bayýrlar düzler
Tamamen silinmiþ o eski izler
Birer birer gitmiþ tanýdýk yüzler,
Ýçerimden bir ah çektim aðladým.

 Okuduðum okul harabe olmuþ
Saðlýk ocaðýna baykuþlar konmuþ
Allahýn mabedi sahipsiz kalmýþ
Gözümden yaþlarý döktüm aðladým.

 Kurumuþ dereler akmýyor sular
inadýna kurumamýþ akpýnar
Taþlara yazýlmýþ eski sevdalar
Arduçlara çaput taktým aðladým

 Kuþlar ötmez olmuþ melemez kuzu
Köyümün kalmamýþ ne tadý tuzu
YAÞARýn gönlünde bunlar dert sýzý
Son kez kýrandan baktým aðladým

                                                      K.Yaþar COMBAÞ

     ADI   ÇAMOLUK

hani taa uzakta bir ilçe varya
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý
çobanlar daðlarda koyun otlarya
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...

biryaný erzincan biryaný sývas
geniþtir kültürü þivesi pekhas
herkes sahiplensin büyük bir miras
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...

PINARLIdan kurukola uzanýr
daðlarý hertürlü renge bezenir
kýzýnamý gelinemi özenir
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...

kelkitten koymata ýrmaðýn akar
dalýnda çiçeðin misgibi kokar
analar hersabah yollara bakar
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...

gelinler duvaklý kýzlar neçekli
yaylasý ovasý binbir çiçekli
avcýlar avlanýr eli tüfekli
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...

gidelim köylere edelim seyran
o þirin ilçemiz olmasýn viran
yapalým þenlikler oynansýn horan
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...

HALÝL BEKÝROÐLU yazar söylerim
harabe olmasýn güzel köylerim
ÇAMOLUÐU ziyaret ederim derim
o bizim ilçemiz ÇAMOLUK adý...
                                                  HALÝL BEKÝROÐLU...

          
                  KALMADI

özendik batýya daðýldýk gittik
eski saygý eski hürmet kalmadý
kimsenin kimseden haberi yoktur
eski hizmet eski niðmet kalmadý...

babanýn evlada sözü geçmiyor
oðul yetiþtirmek çokta güç diyor
birde þamar vursan devlet suç diyor
eski avrat eski evlat kalmadý...

vatan millet sevgisini hiç bilmez
bedelli çýktýder askere gitmez
yazacak çokþeyvar zamaným yetmez
eski devlet eski millet kalmadý...
                                                    HALÝL BEKÝROÐLU...

HASRET KALDIM HERÞEYÝNE KÖYÜMÜN 

Göçümü yüklesem varsam köyüme
saray feda olsun toprak evime
köy orda dururken gurbet neyime
hasret kaldým herþeyine köyümün...

Penaaltýnda otobüsten birinsem
otomobile deðil motora binsem
tavþancýlýktan köyekadar yürüsem
hasret kaldým herþeyine köyümün...

Göðcevize varsam yonca biçmeye
ençirtiye gitsem birçay içmeye
komþulara gitsem bulgur çekmeye
hasret kaldým herþeyine köyümün...

Koyun kuzu alsam daðlara çýksam
ayderesinde durup ormana baksam
baþyaylaya çýkýp birateþ yaksam
hasret kaldým herþeyine köyümün...

Aðpuvara gitsem karto piþirsem
yesem yesem þu karnýmý þiþirsem
kara çaynii yýlancada düþürsem
hasret kaldým herþeyine köyümün...

Dürmeçleri dizsem çayýn közüne
susasam otursam suyun gözüne
kurbanolam koyun ile kuzuna
hasret kaldým herþeyine köyümün...
                                HALÝL BEKÝROÐLU

KÖYÜM ESKÝ KÖY DEÐÝL  1

Özledim eski köyümü,
Yazdým þimdi gördüðümü,
Ne av kalmýþ ne tüfek,
Suçlu belli.kahpe felek

 Peð olmuþ eski konaklar,
Çürümüþ telli duvaklar,
Ne kalbur var ne elek,
Suçlu belli kahpe felek,

 Yaylalarda çadýrý yok,
Ýtibarý hatýrý yok,
Ne ahur var ne merek,
Köy bizim köy gidek gelek,

 Gezdim gördüm odalarý,
Uydurmuþlar modalarý,
Ne çiçeklik var ne terek,
Köy bizim köy gidek gelek,

 Tarla tapan sürülmemiþ,
Cýlgalarda yürünmemiþ,
Ne dirgen var ne kürek,
Yol bizim yol gidek gelek,

 Bilinmez herle çorbasý,
Kaybolmuþ atýn torbasý,
Ne yað kalmýþ ne çökelek,
Yol bizim yol gidek gelek,

 Gýcýlamaz olmuþ mazu,
Yollarda yok ayak izi,
Ne pinlik ne tünek,
Suçlu belli kahpe felek, 

Ne samý var ne boyunduruk,
Meyvalarýn tadý buruk,
Ne kuþ kalmýþ ne telek,
Suçlu belli kahpe felek,

 Çöplük demiþler ahpuna,
Kýzlar yakmaz olmuþ kýna,
Ne kerme var ne tezek
Köy bizim köy gidek gelek,

 Köy olarak bir adý var,
Ne mal kalmýþ ne davar,
Ne kedi var ne köpek,
Köy bizim köy gidek gelek,

 Ýnsanlarda yok güven,
Ne saban var ne düven,
Ne un kalmýþ ne kepek,
Yol bizim yol gidek gelek,

Kývrým kývrým yollarý,
Garip kalmýþ hallarý,
Ne sýpa var ne gedek,
Yol bizim yol gidek gelek,

 Sapý atmýþlar patoza,
Bostaný vermiþler toza,
Ne arý var ne petek,
Suçlu belli kahpe felek,

 Kýzlar kilim dokumuyor ,
Doðrularý okumuyor.
Ne mertlik var ne yürek,
Suçlu belli kahpe felek.

 Cecim kemki ýyýlmýyor,
Zaman geçmiþ duyulmuyor,
Ne zil kalmýþ ne kelek,
Köy bizim köy gidek gelek.

 Kete kömbe piþmemiþ,
Komþulara düþmemiþ,
Ne tuluk var ne külek,
Köy bizim köy gidek gelek.

 Yok çecem,emim bibim icim,
Ne örken var ne sicim,
Ne masta var ne cemek,
Yol bizim yol gidek gelek.

 Hýsýmlarý olmuþ hasým,
Koç ayý olmuþ kasým,
Ne oðlak var ne þiþek,
Suçlu belli kahpe felek.

 Gecgereyle yük taþýrdýk,
Daha saðlýklý yaþardýk,
Ne yemlik var ne efelek,
Köy bizim köy gidek gelek.

 Çeþmelerde kürün vardý,
Yunakta asbap yurlardý,
Ne keyfeni var ne keþkek,
Yol bizim yol gidek gelek.

 Acep nedir bu felek ,
Ne anlarsan odemek,
Bilemezsen doðruyu,
Suçu ona yüklemek.

 YAÞAR yazdý hepsi gerçek,
Yeni nesil bilsin; örnek,
Ne culluk var ne ördek,
Köy bizim köy gidek gelek.

                     K.Yaþar COMBAÞ
                      

              KÖYÜM
 Özledim köyümü göreyim dedim
dalýnda çiçeðin kurumuþ köyüm
eskilerden kimse kalmamýþ köyde
hepsi mezarýnda çürümüþ köyüm...

Üç beþ baca kalmýþ dumaný tüten
kilitler kapýda pastutmuþ köyüm
kalmamýþ komþudan komþuya giden
yollarýný otlar bürümüþ köyüm...

Çobanlar daðlarda koyun yayardý
þimdi heryer ýssýz virane köyüm
gurbetele göçedecek nevardý
yoksulluk bizleri sürümüþ köyüm...

Okulun hastanen harabe olmuþ
camiye gidenin kalmamýþ köyüm
þöyle bir seyrettim gözlerim dolmuþ
birsessizlik almýþ yürümüþ köyüm...

Kimse seni aramasa sormasa
ginede benseni terketmem köyüm
seni yadedecek kimse kalmasa
HALÝL BEKÝROÐLU seni unutmaz köyüm...                  
                                                                      HALÝL BEKÝROÐLU...  

             SENSÝN DÝYE
Çöldeki seraplara atýldým sensin diye
gökte uçan kuþlara katýldým sensin diye
çokaradým ama raslayamadým
köle olp kullara satýldým sensin diye...

Bahçedeki güllere dokundum sensin diye
nurani meleklere okundum sensin diye
unutmadým seni unutamadým
çýktým yüce daðlara bakýndým sensin diye...

Gördüðüm güzellere bakarým sensin diye
gönlümdeki ateþi yakarým sensin diye
vazgeçmek istedim vazgeçemedim
hergün boynumu ipe takarým sensin diye...
                                                                       HALÝL BEKÝROÐLU

SEVMEK  ÝLAÇTIR

 Sevgili demektir,manasý habip,
Sevmeyi emreder,yaradan tabip,
Dinimizin manasýdýr,sevmek,
Bizede sevmeyi,eylesin nasip, 

Sevgi göze nur,baþlara taçtýr,
Bir bedende can varsa,ona muhtaçtýr,
Büyükler sev der,yaratandan ötürü,
Sevmek derde deva,kalbe ilaçtýr.

 Doðaüstü bir duygudur,sevmek,
Bir adým gidene,on adým gelmek,
Kainat onun için,var oldu,
Rabbim göstermesin,sevmeden ölmek.

 Ýnsan inanýrsa,sevgiye,aþka,
Dünya baþka olur,hayat bir baþka,
Her þey toz pembe görünür göze,
Diller güzelleþir,konuþur aþkla.

 Manidardýr,bir tebessüm,bir gülüþ,
Melek gibi,arþtan arza süzülüþ,
Kiþiyi alýr götürür,kendinden,
Bu gidiþ,maþuka vuslatýna yürüyüþ.

 Sevgi genlerimizde,hücrede vardýr,
Sevmeyenin dünyasý,hayatý dardýr,
Kiþi bir þeyi,sevmiyor,sevemiyorsa,
O insanýn varlýðý,sevgisi kadardýr
                                                                 K.Yaþar COMBAÞ

          BEKLE BENÝ
yaylanýn etrafý yemyeþil çimen
yokturki imkaným gidemde görem
anamýn babamýn halýný soram
bekle beni geleceðim yaylalar...

baþyayladan aðpuvara gaçerim
iner ençirtide birsu içerim
göðcevize gider yonca biçerim
bekle beni geleceðim yaylalar...

ayderesi bakar durur ormana
düzardýçtan sap çekerim harmana
birneden yok gurbet elde durmama
bekle beni geleceðim yaylalar...

köprünün üstünde mola veririm
çýkarým daðlara gezer dururum
hiçolmazsa baba yurdun görürüm
bekle beni geleceðim yaylalar...

tonar torluk kayabaþý giderim
tavþancýlýk kalede çay içerim
köyüm sana birgün geri göçerim
bekle beni geleceðim yaylalar...

mantar toplar hem piþirir hem yerim
ette balda yoktur lezzetin derim
yoðurdunu kaymaðýný severim
bekle beni geleceðim yaylalar...

penaaltýndan kurtbüzüne yolun var
daðlarýnda davarýn var malýn var
çiçeðin var kovanýn var balýn var
bekle beni geleceðim yaylalar...

badlý tarla sýrttan geçmeden olmaz
kýzýrgüneyde ayran içmeden olmaz
HALÝL hasretinden inþallah ölmez
bekle beni geleceðim yaylalar..
                                                           HALÝL BEKÝROÐLU

          
           YALAN DÜNYA
Bakýn bircümleden çýkardým bunu
size seslenirim söylerim þunu
okursanýz bunu hatýrlan beni
bu dünyaya sakýn gönül vermeyin...

Týpký gençkýzgibi alýr gönlünü
sonra çaktýrmadan keser ömrünü
ondan sonra artýk tutmaz sözünü
bu aleme sakýn gönül vermeyin...

Nazýna katlanmaz nazeder sana
seni sevdiðinden sözeder sana
iniþi çýkýþý düz eder sana
sonunda çýkmaza götürür seni...

Çalýþtýrýr kölegibi elinden alýr
gizli dolap döndürür iþini bilir
ardýndan senide topraða verir
enson bir çukura götürür seni...
                                                        HALÝL BEKÝROÐLU..

                         ANAM 
SENBÝR ULU AÐAÇ BENDE KARINCA
HEPSENÝN DULDANDA DURURDUM ANAM
GÜNEÞE YAÐMURA SÝPER OLURDUN
BENÝ SEN GÖLGENDE KORURDUN ANAM...
 
ETRAFINDA DÖNER ÝLHAM ALIRDIM
SENÝN VARLIÐINLA MUTLU OLURDUM
ÖNCE ALLAH SONRA SENÝ BÝLÝRDÝM
HEP SENÝN DALINDA DURURDUM ANAM...
 
ÞÝMDÝ YOKSUN BENÝ YALNIZ BIRAKTIN
ULAÞMAK ÝMKANSIZ ÇOOOK UZAKSIN
UMUYORUM MEZARINDA RAHATSIN
ÞÝMDÝ KORUMASIZ KALDIM BEN ANAM...
 
ALTI SENE OLDU BEN HÝÇ GÜLMEDÝM
SANMA YAÞIYORUM SADE ÖLMEDÝM
YOKLUÐUNU YENÝ YENÝ ANLADIM
BUDA BANA ÇOK ACI VERÝYOR ANAM...
 
KÖYE GÝDÝYORUM SENVARSIN GÜYA
HAYAL KURUYORUM  KARÞILAR DÝYE
YALAN OLSAÝDÝ BUGERÇEK NÝYE
SENSÝZ KÖYDE BANA HARAMBE ANAM...
                                                                    HALÝL BEKÝROÐLU...

           GENÇLERE TAVSÝYE 
Biz babadan böyle gördük demeyin
güzelolan heryeniyi deneyin
doðruluða horbakaný kýnayýn
zalimleri aranýza komayýn...
 
Toplumdan dýþlansýn gözü doymazlar
elinden geleni arkasýna koymazlar
onlar zaten hiç topluma uymazlar
anlarlar,da nedediðimi duymazlar...
 
gözü doymayaný toprak doyurur 
iyiyide kötüyüde ALLAH ayýrýr
burda dayýsý olaný orAda kim kayýrýr
kulhakký yiyenleri cehennem çaðýrýr...
 
Köyün yerlerine gözün dikenler
kýzýlýn yeþil olmasýný engel görenler
benim deyipte yola duvar örenler
sizide çarpar elbet birgün erenler...
 
Eskiden kýzýlidi þimdide yeþil
çokþeyi deðiþtirecek bu yeni nesil
yapanlar sevdalý yýkanlar rezil
gençler þaha kalktý bellidir menzil...

           HALÝL BEKÝROÐLU

HEPÝMÝZ KÖYDEN GELDÝK 

Mal yayardýk hep beraber
ayýpmýki bunda nevar
sende neyse bende o var
burnun niye büyüdüki...
 
Baban severdi babamý
anam tanýrdý ananý
niye horgörürsün beni
gönlün niye büyüdüki...
 
Sen erken doðdun ben geçmiyim
sen varsýnda ben hiçmiyim
sen toksunda ben açmýyým
lokman niye büyüdüki...
 
Hepimizde köyden geldik
bazen tok bazen aç kaldýk
ne bulursak onu yerdik
karnýn niye büyüdüki...
 

HALÝL BEKÝROÐLU.

BUGENÇLÝK SANADA KALMAZ
 
bakma ekip biçtiðine
yarýn omlarda gelecek
güvenmesin gençliðine
yarýn onlarda gelecek...
 
kuruyacak ýrmaklarý
kýrýlacak týrnaklarý
yamulacak bacaklarý
yarýn onlarda gelecek...
 
kendisine uçak alsa
þehirden þehire konsa
aða olsa paþa olsa
yarýn onlarda gelecek...
 
kalem kaþlar siyah saçlar
bozaracak daðlar taþlar
gözünden akacak yaþlar
yarýn onlarda gelecek...
 
ne oðluna gelinine
kalmayacak hiçbirine
aramýzda yirmi sene
yarýn onlarda gelecek...
 
ali kýzýltuðu yedi bitler
neholdingler ne þirketler
dünya benim diyen itlet
yarýn onlarda gelecek...

GÖNDEREN Halil BEKÝROÐLU

KAYNAK ALÝ KIZILTUÐ.

              O KÖYDE
 
üç oðlanýn iki kýzýn anasý
benim anam tek baþýna oköyde
ne ineði kaldý nede danasý
benim anam tekbaþýna o köyde...
 
kaçdefa getirdim iki ay durmadý
çoluk çocuk yüzeðdiler anladý
heðbeyi torbayý aldý yollandý
benim anam tekbaþýna o köyde...
 
babamýzdan kalan çürük yapýda
akþamaça oturuyor kapýda
akrabaðlar konuþmuyor hepide
benim anam tek baþýna o köyde...
 
gine üç beþ kuruþ kýzlar salýyor
gece gündüz bir kediynen kalýyor
üç ayda bir altmýþbeþlik alýyor
benim anam telef oldu o köyde...
 
ekmeðini komþularý piþirir
bittiðinde kapý kapý döþürür
çorbayý devirir çayý taþýrýr
benim anam telef oldu o köyde...
 
HALÝL BEKÝROÐLU
BU ESER ALÝ KIZILTUÐ,DAN ALINTIDIR

          AÐLADIM

Efkarlandým sýla düþtü aklýma
Eski resimlere baktým aðladým,
Dostlarýmda gelmez oldu yanýma
Ýstanbuldan yola çýktým aðladým. 

Harap etti bizi gurbette yýllar
Çabuk varam dedim bitmiyor yollar,
Köyüme vardýmki virane hallar
Diz üstü yerlere çöktüm aðladým.

Eskiden gezdiðim bayýrlar düzler
Tamamen silinmiþ o eski izler
Birer birer gitmiþ tanýdýk yüzler,
Ýçerimden bir ah çektim aðladým.

 Okuduðum okul harabe olmuþ
Saðlýk ocaðýna baykuþlar konmuþ
Allahýn mabedi sahipsiz kalmýþ
Gözümden yaþlarý döktüm aðladým.

 Kurumuþ dereler akmýyor sular
inadýna kurumamýþ akpýnar
Taþlara yazýlmýþ eski sevdalar
Arduçlara çaput taktým aðladým

 Kuþlar ötmez olmuþ melemez kuzu
Köyümün kalmamýþ ne tadý tuzu
YAÞARýn gönlünde bunlar dert sýzý
Son kez kýrandan baktým aðladým

             K.Yaþar COMBAÞ

  

 SÝGARAYA HAYIR

 

O geldimi aklýna,ateþini çakarsýn,

Sonsuz bir keyif ile sigaraný yakarsýn,

Püfür püfür üfleyip,arkasýndan bakasýn,

Ýzmariti külünü,saða sola atarsýn.

Ýlk zamanlar hissetmez bilmezsin zararýný,

Þu dünyada bilen yok bir nebze yararýný,

Ýyice düþün taþýn sonra ver kararýný,

Ah keþke demek yok döndüremezsin zamaný.

Sigarayý içenler biraz ukala olur,

Ýradesi zayýftýr,onda teselli bulur,

Titrer eli ayaðý,içemezse kudurur,

Ýþi gücü býrakýr öylece bakýp durur.

Dýþýnda kaðýt vardýr,içi doludur tütün,

Bilimciler adýný koymuþlardýr nikotin,

Ciðerini doldurur,bozulur kanýn sütün,

Kimine göre zýkkým,kimine göre morfin.

Ötekini düþünmez,kendisi keyif çatar,

Kirletir ortalýðý,huzur içinde yatar,

Birisi içme dese,ona kaþýný çatar,

Yanýna gelenlere sanki leþ gibi kokar.

Bir çekersin bakarsýn dumanýna,

Zarar verirsin kýzýna kýzanýna,

Hasar verip emanet vücuduna,

Þüphe düþer dinine imanýna.

Düþünmeden sonunu,kendisine dost sanýr,
Her nefes çekiþinde,biraz ömür kýsalýr,

Parasýný el alýr,dumanýný yel alýr,

Zehiri kolay gitmez,damarlarýnda kalýr.
 

Ýspatlý belgelidir,yangýnlar ondan çýkar,
Ýnsanlarýn evini,fabrikalarý yakar,

Yýllarýn emekleri deðersizmi bu kadar,

Alevlerin içinde,kalmýþtýr nice canlar.

Dinimiz töremiz,haram sayar israfý,
Kazancýmýz karþýlamaz,bu masrafý,

Beþ kere yap,on kere yap hesabý,

Hesap çýkar ortaya,sýzlatýrsýn vicdaný.

Ýçmeyelim artýk,bunlarý bile bile,
Çektirmeyelim artýk,baþkalarýna çile,

Her taraf güzel koksun,evimiz dönsün güle,

Öðüt alýnýr diye,bunu getirdim dile.

           

K.yaþar  COMBAÞ

NEYÝMÝZ KALDIKÝ BÝZÝM O KÖYDE

 

 mezarlýðý yol ettiler
yolumuzu dar ettiler
gözümüzü kör ettiler
neyimiz kaldýki bizim oköyde...

 
keþiðine razý olmadýlar
su sýramýzý vermediler
biz sizden güçlüyüz dediler
neyimiz kaldýki bizim oköyde...

 
bad çektiler tarlalara
sahip çýktýlar meralara
tarla eklediler tarlalara
neyimiz kaldýki bizim oköyde...

 
o amcam budayým býrak yesinler
yesinlerde bize keriz desinler
hep bizene dedik varsýn versinler
neyimiz kaldýki bizim oköyde...

 
biri anladý beþi anlamadý
biri söyledi onu týnlamadý
ölümüze mezaryeri kalmadý
neyimiz kaldýki bizim oköyde...

                                              HALÝL BEKÝROÐLU

 

KÖYÜM ESKÝ KÖY DEÐÝL    2

                                                

 Yaðbal olur eþleþirdik,

Emen oynar gençleþirdik,

Ne at kalmýþ ne yedek,

Suçlu belli kahpe felek.

                                                          

 Çet oynardýk üç bacak,

Aðaç budar girebi nacak,

Ne eðmeç var ne deynek,

Suçlu belli kahpe felek.

                                                                                  

Garto gömerdik köze,

Su çýkarýp yaptýk göze,

Ne semer var ne eþþek,

Köy bizim köy gidek gelek.

                                                           

 Ekin yeri olmuþ hozan,

Þaþýp kaldý bunu yazan,

Kýsmet buymuþ ne edek,

Köy bizim köy gidek gelek. 

                                                                

Budamýþlar ormanlarý,

Kaldýrmýþlar harmanlarý,

Fazla söze ne gerek,

Yol bizim yol gidek gelek.

                                                                                   

Tarla kýyýsýdýr tump,

Cücük çýkarýrdý gülk,

Ne karýk var ne handek,

Yol bizim yol gidek gelek.

                                                                              

Eskiden keþik beklerdik,

Aðaçtan beþik yapardýk,

Nerde höllük elemek,

Suçlu belli kahpe felek.

                                                                                   

 Kalmamýþ eski sevdalar,

Eþe dosta sarýlmalar,

Unutulmuþ beþik kertmek,

Suçlu belli kahpe felek.

                                                                                      

Gece gezerdik saya,

Þimdi yoktur edep haya,

Nerde daldan üzüm dermek,

Köy bizim köy gidek gelek.

                                                                                               

 Fýrýn temizlerdi parduç,

Kolay çürümezdi arduç,

Ne çölük var ne mertek,

Köy bizim köy gidek gelek.

                                                                                            

Unutulmuþ dokuz taþ,

Kaybolmuþuz yavaþ yavaþ,

Somun yerdik gevrek gevrek,

Köy bizim köy gidek gelek.

                                                                                         

 Kaynamaz olmuþ hedik,

Oynanmaz olmuþ çelik,

Çok zor bunu kabul etmek,

Yol bizim yol gidek gelek. 

                                                                                     

 Heybe hurç bilmem neki,

Yenilmiyor fýtý beki,

Ne gayret var ne emek,

Suçlu belli kahpe felek.

                                                                                

Ana gibi olmazdý yar,

Köyüm gibide diyar,

Unutulmuþ dürmeç dürmek,

Suçlu belli  kahpe felek,.

                                                                                           

 Eskiden teþtte çimerdik,

Kýþýn kaykýya binerdik,

Buzda kayýp yere düþmek,

Köy bizim köy gidek gelek. 

                                                                                       

 Þirin olurdu guzbaða,

Ne bey kalmýþ ne aða,

Hayal olmuþ bize gülmek,

Köy bizim köy gidek gelek.

                                                                       

Öküz çatala yatardý,

Nalbant nal mýh çakardý,

Tokaçla çamaþýr dövmek,

Yol bizim yol gidek gelek.

                                                                                       

Gece aygördüm oynardýk,

Gündüz kýrlara çýkardýk,

Saygýdandýr el öpmek,

Yol bizim yol gidek gelek. 

                                                                        

Yoðurdu korduk parkaça,

Suyu doldurduk boduca,

Bilinmiyor dink dövmek,

Suçlu belli kahpe felek. 

                                                                                      

 Köye çýktý otobüs,

Yola boncuk köye süs,

Bunu baþarmýþýz demek,

Suçlu belli kahpe felek.

                                                                                      

Týðdan çeçi ayýrdýk,

Kavut,kavurga kavurduk,

Bilinmiyor loð çekmek,

Köy bizim köy gidek gelek.

                                                                                    

 Armut kurusu fýrýç,

Tutun kurusu çemiç,

Kana kandýr pestil yemek,

Köy bizim köy gidek gelek.

 

                                                                                           

                     K.Yaþar  COMBAÞ

                                                      

                                                                               

 NEREDE ÞÝMDÝ O GÜNLER

Ah nerde þimdi saban ile çift sürenler

Nerde þimdi orak ile ekin biçenler.

Nerde þimdi düven ile ekin ezenler,

Ne hallara kaldým ah güzel köyüm 

Ah nerede yaylacýlarýn hani,

Sessiz sedasýz þimdi daðlarýn,

Viran olmuþ bahçelerin baðlarýn,

Ne hallere kaldýn ah güzel köyüm 

Ah nerde þimdi su dolduran güzeller

Nerde hani ötüþen bülbüller,

Hani nerde kaðný ile ekin getirenler,

Ne hallere kaldýn ah güzel köyüm 

Ah daðýldýk her birimiz bir yerde

Tutulduk dönülmeyen bir derde

Çalýþýp didinmemiz bir nebze

Ne hallere kaldýk ah güzel köyüm 

Ah Bekiroðlum ararsýn sözde özü

Gurbetten hiç ayýrmazsýn  yüzünü

Çok döversin sen daha dizini

Ne hallara kaldýk ah güzel köyüm 

Talip Bekiroðlu  

KONMADAN GÖÇEN 

 Tazelendi yine yürek yarasý

Bulunmaz bizde bir kefen parasý

Gurbet dediðin ýzdýrabplar  yuvasý

O yuvanýn içinde kalmýþýz bizde

Bu ne biçim dert ki eriyip bitmez

Ömrümüz tükendi de býrakýp gitmez

Gurbete geleli yüzümüz gülmez

Bizler göçen göçmen kuþlarýyýz 

Ýçerim yaradýr baðrým yanýk

Bu benim halime Mevlam da tanýk

Sýlaya gidersen olursun konuk

Konmadan göçen kuþlar gibiyiz

Nice olur bilmem bu benim halim

Tel tel aðardý baþýmda saçým

Ýhtiyara dönderdi gençliðimde yaþým

Yuva yapmayan kuþlar gibiyim

Bu kader saldý bizi elden ellere

Konamadým yarin bahçesinde güllere

Bekiroðlim sen gurbette bir garipde

Kanadý kýrýlmýþ bir kuþ gibiyim 

Talip Bekiroðlu

                                                                              

     

  KÖYÜM SANA NELER OLMUÞ

Okulun virane hastanen harap
köyüm sana neler olmuþ
böyle miydi emrin YARAB
köyüm sana neler olmuþ...

Aðaçlar kurumuþ kuþlarýn yasta
gençlerin terk etmiþ yaþlýlar hasta
sen çok cömert idin eskiden dosta
köyüm sana neler olmuþ...

Her taraf bozulmuþ tarlalar hozan
kapýlar kilitli okunmaz ezan
saymakla bitmiyor hangisin yazsam
köyüm sana neler olmuþ...

deðirmenler dönmez sular kurumuþ
daðlarýný bir sessizlik bürümüþ
göçünü toplayan almýþ yürümüþ
köyüm sana neler olmuþ...

cýlgalar kapanmýþ yollar bozulmuþ
niye anlýmýza gurbet yazýlmýþ
senin bu haline HALÝL üzülmüþ
köyüm sana neler olmuþ...
              geriye ne kalmýþ ki

HALÝL BEKÝROÐLU

  YETERDÝ BANA

           KÖYÜME AÐIT     
acýrýmda ben köyümün haline
düþmüþ birkaç zalimin eline
herkes bir bat çekmiþ köyün yerine
garip köyü parça, parça bölmüþler...

mezarlýklar tarlalara dönüþmüþ
meydanlarý parsel, parsel bölünmüþ
eskiden eser yok hepsi silinmiþ
köyüm seni tiftik gibi yolmuþlar...

yollar daraltýlmýþ halin periþan
okulun yýkýlmýþ hastanen viran
köyün yerlerine kazmayý vuran
kalleþ oðlu kalleþlerin çoðalmýþ...

yazma halil birine dokunacak
bir gün onlarda silinip yok olacak
babasýna kalmayan ona da kalmayacak
haktan uzak olanlarýn çoðalmýþ...

Halil Bekiroðlu

GENÇLÝKKOLLARI

ÇAMOLUKTA TEK PINARLIDA ÝLK
TEBRÝK EDÝLESÝ GENÇLÝK,KOLLARI
HENÜZ GÖRÜLMEDÝ BÖYLE BÝR GENÇLÝK
TAKTÝR EDÝLESÝ GENÇLÝK,KOLLARI...

KURULUÞU YENÝ MAZÝSÝ BELLÝ
ALTMIÞÜÇTEN BERÝ BÝRÝKTÝ GELDÝ
BÜTÜN ÜYELERÝ SEFERBER OLDU
TEKRAR EDÝLESÝ GENÇLÝK,KOLLARI...

ÜÇYILDA AÞILMAZ YOLLAR KATETTÝK
YORULDUM DEMEDEN GÝTTÝKTE GÝTTÝK
ÝHTÝYAÇ SAHÝPLERÝNE HEP YARDIM ETTÝK
TAKÝP EDÝLESÝ GENÇLÝK,KOLLARI...

YÖNETÝMÝYLE ÜYESÝYLE ELELE
PINARLI KÖYDENSEN SENDE GEL HELE
BÝRDE ONURSAL BAÞKANINI GÖRHELE
RAKÝP EDÝLESÝ GENÇLÝK,KOLLARI...

ETKÝNLÝKLER YAPAR KÖYE GÝDERÝZ
GEREKEN YERLERE AÐAÇ DÝKERÝZ
NE MENFAT NEDE ÇIKAR BEKLERÝZ
BAKÝ EDÝLESÝ GENÇLÝK,KOLLARI

HALÝL BEKÝROÐLU

                               DERLERDÝ

Adi name soyadý canik

köyümün eski ismiydi panik

eskiden bacalarda kaynardý hedik

tavuðun küçüðüne derlerdi ferik

Dügünlerde atýlýrdý mermi fiþek

keyfeniler piþirirdi etli keþkek

yeterdi herkese bir kat döþek

koyunun küçügüne derlerdi þiþek

Bal kaymak tereyaðý çörek

her evde mutlak asýlýdýr elek

kerme kermeleyip yapardýk tezek

camýþýn küçüðüne derlerdi gedek

Evin giriþinde olur derlerdi eþik

neneler eðirirdi yün ile teþik

bir baþka olurdu kete ile çökelik

eskiden derlerdi sýraya keþik

Ezveli tüfenge doldurdum barut

kirman çevirmeye bulamam çaput

bol idi süt ile kaymaklý yoðurt

eskiden mýsýra derlerdi lazut

masta dedikleri bir uzun sopa

güle oynaya giderdik sapa

kýzlar bostanda ederdi çapa

eþeðin yavrusuna derlerdi sýpa

ilyas derki sürçi lisan ettiysem affola

haydi gençler yürüyelim kol kola

baþ koyduk hep beraber biz bu yola

birlik ve beraberliðimiz daim ola.

  ÝLYAS CANÝK

       MARMARA DEPREMÝ

Gece saat üçtü, kýyamet koptu,

Kimi yavrusuna sarýldý öptü,

Deprem Marmarayý yerle bir etti,

Sallandý Marmara, körfez yýkýldý,

Deprem Türkiyemi kalbinden vurdu,

Yedidört þiddette salladý durdu,

Bu kara haberi kainat duydu,

Yýkýldý Yalova Gölcük yýkýldý,

Dünya devletleri yardýma koþtu,

Kimi koþarken enkaza düþtü,

Herkesin yüreði kaynadý piþti,

Yýkýldý Sakarya Ýzmit yýkýldý.

Kalmadý körfezde taþ üstünde taþ,

Ne ana, ne baba, ne bacý gardaþ,

Akýttým gözümden yaþ üstüne yaþ,

Yýkýldý þehirler köyler yýkýldý.

Onyedi aðustos kavurdu geçti,

Öyle bir felaket savurdu geçti,

Kocaman,kocaman yaralar açtý,

Yýkýldý köprüler yollar yýkýldý.

Koca binalarýn kökü söküldü,

Kimi yetim kaldý, boynu büküldü,

Sanki üzerime ateþ döküldü,

Yýkýldý nehirler, çaylar yýkýldý.

Kiminin kaderi, yaþadý öldü,

Kimi yavrusunu kefensiz gömdü,

Öyle bir acýki içimi böldü,

Yýkýldý gönüller kalpler yýkýldý.

 

Eskiþehir bile nasibin aldý,

Kimi niþanlýydý, kimi dul kaldý,

Bize ne olduysa, Allahtan oldu,

Yýkýldý yaylalar, çöller yýkýldý.

 

Elleri koynunda gelinler kýzlar,

Bunu görenlerin yüreði sýzlar,

Binlerce can aldý bayýrlar düzler,

Yýkýldý kaleler , surlar yýkýldý.

 

Bu bir imtihandý sual soruldu,

Dili dönenlerce cevap verildi,

Fay hattý kýrýldý, deniz yarýldý,

Yýkýldý deryalar göller yýkýldý.

 

El açýp Allaha dua edelim,

Baþka kimimiz var kime gidelim,

Bir daha olmasýn niyaz edelim.

Yýkýldý bedenler diller yýkýldý.

        

K.Yaþar COMBAÞ

 

Cenabý Allah,böyle felaketleri

Milletimize bir daha göstermesin.

    

GÝNE ÇALARMIYDINIZ  SÝZ BU TAVUÐU

Bilseydiniz baþýnýza bunlar gelecek
Gine çalarmýydýnýz siz bu tavuðu
Sizin çaldýðýnýzý kim ne bilecek
Gine çalarmýydýnýz siz bu tavuðu

Þerbeti dökseniz kýzarsýn diye
Biraz sonra kokar bunu kim yiye
Ali derki Þahin söyledim siye
Gine çalarmýydýnýz siz bu tavuðu

Ali tavuk çalsa þahin piþirse
Birlokma yemeden küle düþürse
Haným ablayý görünce ikiside þaþýrsa
Gine çalarmýydýnýz siz bu tavuðu

Tavuk oldu deve nasýl ödersin
Evde dayak bekler nere gidersin
Bizçalmadýk diye feryat edersin
Gine çalarmýydýnýz siz bu tavuðu....

Halil bekiroðlu

BENÝ KÖYÜME GÖTÜR  

hastanenin önü incir aðacý
dedeciðim bugün içim çok acý
butürküyü yazan arkadaþým hacý
dede noðlur beni köyüme götür.

bitermide baþyaylanýn dumaný
kuzlamýþ koyunlar yayla zamaný
ölmeden bir görseidim anamý
baba noðlur beni köyüme götür.

doktorlar ümidi kestiler benden
kader böyleimiþ negelir elden
bugün songünümmüþ haberyok köyden
dede noðlur beni köyüme götür.

çok söyleme hacý yürek dayanmaz
mustafa uyudu daha uyanmaz
benim öldüðüme annem inanmaz
baba noðlur beni köyüme götür.

HALÝL BEKÝROÐLU

mustafa çambel,e 1987,de yazdýðým bir þiir
rahmetle anýyorum

  KÖYÜMÜZ

Eski adý paðnik yeni pýnarlý
Kelkit vadisinde daðlarý karlý
Her zaman cömert her zaman varlý
Kýþlarý soðuk olur yazlarý harlý

1963 kuruldu dernek
Mindevalda ilk çamolukta tek
Binbir çaba ile binbir emek
Gaye cem olup bir yere gelmek

Gölüksür perçem ve çat
Güney komþularý yaylalarý hat
Usluca doðu komþu hotar evlat
Batý taþdemir münük ötesi koymat

Kuzey kaledere daldibi köyü
Takdir edildi barýþçý huyu
Hayat verir düze ýrmaðýn suyu
Ýnsanlar þerefli asildir soyu

1950 okul açýldý
Köyümüze bilgi ýþýk saçýldý
Bölgede bir adým öne geçildi
Pýnarlý her zaman örnek seçildi

Yaylamýz baþyayla baþlarýn tacý
Madýmak topladý gelinle bacý
Hiç soðuk olmadý ekmeðin sacý
Havasý mis gibi dertlerin ilacý

Akpýnar köyümün hayat kaynaðý
Her zaman bol olur sütü kaymaðý
Tereyaðý çökelek peynir kuymaðý
Bereketli olur bal tutan parmaðý

Köye isim veren bol pýnarlarý
Kýrlarýn süsüdür malý davarý
Mavisi yeþili kýrmýzý sarý
Her türlü çiçekten bal yapar arý

Þimdilik sözlerim buraya kadar
Hasretlik derdime çok dertler katar
Kara topraklarda atalar yatar
Anlattým köyümü ancak bu kadar

Þimdi ocaklarda dumanlar tütmez
Gözden uzak ama hayalden gitmez
YAÞARýn özlemi burada bitmez
Pýnarlýyý yazmaya kalemler yetmez                 K. Yaþar COMBAÞ

       

BÝZÝM KÖYLER

Eskiden köylerde saya gezerdik.
Arabada yoktu, yaya gezerdik.
Bundan daha mutlu daha güzeldik.
Nasýl unuturum bizim köyleri...

Düðünlere gider, halay çekerdik.
Lastikler yýrtýlýr, iple dikerdik.
Hemi çokgençidik, hemde bekardýk.
Nasýl unuturum bizim köyleri...

Kýþ gelir yollarý kar kapatýrdý.
Kýzaklar yapýlýr, kaykýnýlýrdý.
Hoca mektebinde ders verilirdi.
Nasýl unuturum bizim köyleri...

Ýlkbahar gelirdi, çiðdem toplardýk.
Ýlik oynar, bacalarda hoplardýk.
Yaylalarda daldan dala atlardýk.
Nasýl unuturum bizim köyleri...

HALÝL BEKÝROÐLU.

                       ANAM

Anam býrakýp gittin bizleri,

Düþünmedin gerideki yaþlý gözleri

Tutmaz bundan sonra yavrularýn dizleri,

Bir gün olsun gülmedin anam.

Anam nice zahmetlerle büyüttün bizi,

Yuva kurdurup azat ettin bizleri,

Tek dileðin mutlu etmekti bizleri,

Bir günün dahi dertsiz geçmedi anam.

Anam bir günün yok idi ki gamsýz ola,

Yavrularýnda yoktu etrafýn dola,

Eriþemedin anam varlýða, bolluða,

Bir günün dahi huzurlu gecmedi anam.

Anam yazlarýn tükendi ekip biçmekle,

Kýþlarýn zahmetli geven çekmekle,

Her gününü  bitirdin bir lokma ekmekle,

Bir günün olmadý bol yemekle anam.

Anam elbise bulamazdýn giymeye,

Utanýrdýn kaynatana demeye,

Zaman bulamazdýn yavrularýný görmeye,

Hep özlemle geçti gençliðin anam.

Anam diktiðin fidanlar meyvesini verdi,

Gelip gecen dalýnda kuþlarda yerdi,

Ýyiliði yedirmeyi de severdin,

Bizi doyasýya sevmeden gittin anam.

Anam çocuk dahi olsa hizmet ederdin,

Geleni yedirmeden göndermezdin,

Sen hep iyilik yap yavrum derdin,

Biz sana iyilik yapamadýk anam.

Bu kara yazý geldi baþýna,

Zehir kattý felek ekmeðine aþýna,

Haber salalým bacý kardaþýma,

Anam hastalandý yetiþin diye.